Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

"Αγάπη μου είσαι στο fb;;;;;;;;;;" RECAP ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Ήταν καιρός. Έπρεπε να έχει συμβεί εδώ και μήνες, αλλά η τελειότητα αξίζει την αναμονή. Η δημιουργός της επιτυχίας "Στο Σύμπλεγμα της Αράχνης" επέστρεψε με μία φρέσκια ρομαντική κωμωδία, και ως περήφανος Καβαλιώτης, θα είμαι εδώ για να σχολιάζουμε κάθε βδομάδα όλα τα τρελά που σίγουρα θα δούμε φέτος. Ξεκινάμε, λοιπόν...

Αγάπη μου είσαι στο facebook;
(επεισόδιο 1)

Η ιστορία μας ξεκινάει εκεί που κάθε μεγάλη αγάπη κάνει τα πρώτα της βήματα-- στο Facebook. Γνωρίζουμε τον Γιάννη, ο οποίος έχει μοναξιές και αποφασίζει να την πέσει στην Αθηνά, που της έχει κάνει δεκαπέντε like στις 3 μέρες που γνωρίζονται, άρα έχει υποχρέωση να του κάτσει.

 Η Αθηνά, επειδή χρειάζεται κάποιον να την βγάλει από το μίζερο χωριό της κι επειδή έχει μηδενική αίσθηση αυτοεκτίμησης, αποφασίζει να παίξει μαζί του, αντί να τον καταγγείλει στο Ναι, Είσαι Μισογύνης.



 Την επόμενη φορά που βλέπουμε το ζευγάρι, βρίσκονται σε μια ερημιά [και εδώ καταγγέλλω την έλλειψη φαντασίας, καθώς θα ήταν εκπληκτικό throwback αν η επόμενη σκηνή ήταν γυρισμένη στην ίδια ερημιά που στο προηγούμενο σήριαλ οι ίδιοι ηθοποιοί γύρισαν την σκηνή του πισωκολλητού] και κάνουν βόλτα.


Τότε είναι που, σε μια κρίση ευτυχίας, και χωρίς να ξέρουμε το παραμικρό για αυτό το ζευγάρι, ο Γιάννης βγάζει ένα δαχτυλίδι και ζητά από την Αθηνά να γίνει η γυναίκα του.


Χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση, γιατί αυτή η ιστορία δεν έχει να κάνει με δύο άκυρους που παντρεύονται, αλλά με την Ελευθερία Καραδήμου να εξερευνά την ιερή της #θηλυκότητα μετά τα πενήντα, βλέπουμε γρήγορα πλάνα από τον γάμο, τον γαμπρό να χορεύει ζεμπεκιά, και την νύφη να συνειδητοποιεί πώς θα αντέξει την νέα της ζωή:


Ξανά, χωρίς καθυστερήσεις, αντικρίζουμε το ζευγάρι να επιστρέφει από το ταξίδι του μέλιτος, δυο βδομάδες μετά, πιο ερωτευμένο από ποτέ, και η Αθηνά λέει πολλές μεγάλες #αλήθειες.

  1. Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί, και πλέον οι άνθρωποι γνωρίζονται και παντρεύονται από το Facebook (πανέξυπνη κοινωνική κριτική της κας. Καραδήμου, κλείνοντας ταυτόχρονα την σεναριακή τρύπα του πόσο γρήγορα παντρεύτηκαν αυτοί οι δύο).
  2. Ρωτάει τον Γιάννη γιατί δεν ήρθε η μάνα του στον γάμο, και αποκαλύπτει ότι δεν ξέρει τίποτα γι' αυτήν (πανέξυπνος τρόπος της κας. Καραδήμου να δείξει ότι η Αθηνά είναι χαζή και πως η αληθινή πρωταγωνίστρια είναι Η ΙΔΙΑ).
  3. Αυτό. Δεν είπε και τίποτα άλλο. Μετά φασώθηκαν λίγο.
Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι η μάνα του Γιάννη είναι τραγουδιάρα και δεν αποτελεί μεγάλο κομμάτι της ζωής του. 


Και πάνω που η Αθηνά είναι κάπως "Σκάσε και πάρε με στον καναπέ", χτυπάει το τηλέφωνό της, με ένα απαρχαιωμένο κομμάτι της Lady Gaga. Είναι η μία, η μοναδική, η θεάρα, η ΜΑΝΑ ΤΗΣ. Είναι η πρωταγωνίστριά μας, η Ελευθερία Καραδήμου. Και έχει νέα.


Η ΠΕΘΕΡΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ!
Άλλη μια εύστοχη παρατήρηση της κας. Καραδήμου για την Ελλάδα της κρίσης.
Το μόνο που δεν περίμενε είναι πως αμέσως μετά θα χτυπούσε και το τηλέφωνο του Γιάννη, και θα ήταν η δική του μάνα, με εξίσου συνταρακτικά νέα:


Και επίσης ότι ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ!
Πόσες πεθερές σε ένα σπίτι; 
Πόση #ίντριγκα;
Το μόνο δύσκολο είναι ότι το ζευγάρι δεν ξέρει πώς να πει τα νέα ο ένας στον άλλον, γι' αυτό βρίσκουν άλλη μια ευκαιρία να φασωθούν, ενώ σκέφτονται πώς να προχωρήσουν.
























Εν τέλει απλά το λένε επειδή είναι εντελώς βαρετοί και η μόνη που μετράει είναι η Ελευθερία Καραδήμου, την οποία θα δούμε σε λίγο. Πρώτα, όμως, λίγη πορνογραφία.


Και, πλησιάζοντας στο grand finale του επεισοδ-- τι εννοείς από τώρα; Είναι σειρά της Καραδήμου, περίμενες να γίνει κάτι από το πρώτο επεισόδιο; 
Το μόνο που μας έμεινε είναι μια συγκινητική στιγμή αποχωρισμού μεταξύ δυο φιλενάδων.


Όταν η Πιρσιφόν έρχεται για να αποχαιρετήσει την καλύτερή της φίλη, η θλίψη βαραίνει ξεκάθαρα το βλέμμα της.


Σύντομα, όμως, όλα διαλύονται καθώς η Πιρσιφόν γκρινιάζει για τον ελληνικό καφέ που της έφερε η Ελευθερία Καραδήμου, επειδή, όπως λέει, στο σπίτι της πίνει καπουτσίνο, και μετά αρχίζει να γκρινιάζει για τον ανύπαντρο γιο της που αυνανίζεται τακτικά και πρέπει να τον δει γιατρός. Σκρόφα, εγωκεντρική Πιρσιφόν.

Και αυτό ήταν το επεισόδιο. Αυτό ήταν κυριολεκτικά το επεισόδιο. Μισώ τον εαυτό μου που το είδα, μισώ τον εαυτό μου που το είδα ξανά για να κάνω caps, μισώ που μου άρεσε και μισώ την ζωή μου. Μισώ εσάς. Τα λέμε την άλλη βδομάδα.


Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

στάτους κατασκήνωσης 2k14

προφανώς και φέτος έδωσα πόνο,
προφανώς και τα μάζεψα όλα εδώ


Η επόμενη σεζόν του American Horror Story πρέπει να βασιστεί στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με άτομα που αγνοείς στα social networks.

Μαλάκες μόλις άκουσα κινητό να χτυπάει με πολυφωνικό τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά. Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά 2002.

Αν η ζωή σου δεν είναι λιγάκι σαν μαύρη κωμωδία και δεν έχεις αρκετή απέχθεια για τον εαυτό σου για να βαράς τυχαίες φρίκες στις πέντε το πρωί, we can't be friends.

Αν ήμουν Πόκεμον, θα ήμουν το Magikarp. Όχι μόνο επειδή είμαι εντελώς άχρηστος, αλλά κι επειδή κανείς δεν πρόκειται να μπει στο κόπο να με εκπαιδεύσει για να εξελιχτώ. Huh, υποθέτω αυτό ισχύει για όλους μας.

Περνάει ένας συνοδός, βλέπει το παντελόνι μου, μου λέει "Φίλε, στην αεροπορία ήσουν;" και λέω πως όχι, ήταν δώρο. Αν ήμασταν στο Sims, παίζει να βγάζαμε -1 πάνω απ' τα κεφάλια μας.

Ας παίξουμε το παιχνίδι "Βγάζω αυτούς τους ήχους επειδή βρήκα επιτέλους δροσερό σημείο ή επειδή μου γλύφουν τη ρώγα;"

Στην παραλία είναι μια παρέα με τρεις φουσκωτούς κι έναν χοντρό. Είναι κάπως λυπηρό θεάμα, κυρίως γιατί συνειδητοποιώ πως στις παρέες μου εγώ είμαι ο χοντρός.

Κάθε φορά που πείθω κόσμο ότι είμαι κοινωνικός κι ότι δεν παραλύω ολόκληρος στην προοπτική να μιλήσω σε ξένο κόσμο, πρέπει να κερδίζω Όσκαρ. 

Μόλις είδα ένα κοριτσάκι να χέζει κάτω από μια γέφυρα. ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΩ ΑΥΤΟ!

Μόλις άκουσα έναν παπά να λέει "σωραίος", δύο φορές. Κι επίσης φοράει εκείνα τα γυαλιά ηλίου που σηκώνεις το αποπάνω και γίνονται μυωπίας. Μαλάκες στείλτε βοήθεια.

Δυο παιδάκια περνάνε από μπροστά και συζητάνε και λέει το ένα "Παιδιά είμαστε ρε;" "Ναι", του απαντάει το άλλο.

Μόλις έφαγα σαράντα λεπτά από τη ζωή μου να μιλάω με έναν παππού για την εκκλησία. Δεν πληρώνομαι αρκετά γι' αυτό.

Αυτή τη στιγμή, η Ασλανίδου τραγουδάει η γη γυρίζει η γη όλο γυρίζει, με λαϊκά γυρίσματα. Και κλαρίνο. Δεν σχολιάζω εγώ κάτι, απλά το αναφέρω.

Επισκεπτήριο: η προσωπική μου κόλαση.

Το να παίζει Η ζωή εδώ τελειώνει, σβήνει το καντήλι μου σε γλέντι γάμου είναι fucked up σε ΤΟΣΑ πολλά επίπεδα.

Και καπάκια αφιέρωση "για την μαμά της νύφης" το Πριγκιπέσσα. Όχι, σοβαρά, εύχομαι να βγουν και οι δυο τους στέρφοι και να πάρουν διαζύγιο μεθαύριο.

"Οι παιδικές κατασκηνώσεις για τα απροσάρμοστα παιδιά" λέει ένας γονιός. Look at a fucking mirror, μου 'ρθε να του πω.

Ξόδεψα τα τελευταία μου πέντε ευρώ για να αγοράσω ένα βιβλίο που μου γυάλισε στο ΚΤΕΛ. Χαίρομαι που οι προτεραιότητές μου δεν έχουν αλλάξει.

Καλοκαίρι, ή όπως μου αρέσει να το λέω, "50 έξτρα λόγοι να μισώ το σώμα μου".

Μόλις είδα την μεγαλύτερη κουράδα στο σύμπαν. 

Αιτία παραίτησης: το πόσες γαμημένες φορές ακούμε το Μαγικό Χαλί κάθε μέρα.

Μέσα σ' αυτό το σπίτι, πριγκιχέσα μου.

"Χρρρρρχακ! Φτου! Μπρλιιχχρχ μπλιεχτ!" Ο γέρος στην ντουζιέρα του μπητσόμπαρου, μισό λεπτό πριν.

Κάτι κατασκηνωτές ανεβάζουν Ρομέο και Ιουλιέτα, και η κοπέλα που πρωταγωνιστεί είναι τόσο παθιασμένη, που η μόνη αντίδραση που μπορώ να έχω είναι YAAAAASSS BITCH SLAAAYYYYYY!!!!!!!

Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως είσαι 23 και έχεις ξεχάσει να κάνεις μέθοδο των τριών.

Update: Έχω ξεχάσει να κάνω και διαίρεση.

Βυζιά.

Ειλικρινά μια βόμβα υδρογόνου στην Πέραμο και το γαμωδίκτυό της μόλις ξεκουμπιστώ από εδώ.

Οι ομορφιές του τόπου μας: το σκουπιδιάρικο μόλις πάτησε μια σακούλα, η οποία έσκασε και πετάχτηκαν στον αέρα ζουμάκια, και η θείτσα που μαζεύει τα σκουπίδια φοράει καφέ κολάν και έχει ένα τεράστιο σημάδι από ιδρώτα πάνω στην κωλοτρυπίδα. Εξακολουθώ να μην πληρώνομαι αρκετά.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο εδώ στη κατασκήνωση, το ότι παίζουμε ακόμα το Χειρότερη να είναι η κάθε σου η μέρα, ή ότι αμέσως μετά παίζουμε Do I wanna know.

Ιστορίες μπητσόμπαρου: Μια θείτσα με την κόρη της στις ντουζιέρες, η κόρη την ακουμπάει στην πλάτη και η θείτσα αρχίζει "Ηλίθια βλαμμένη με γρατζούνισες γαμώ το σταυρό σου!" Μου έφερε επίπονες αναμνήσεις από εκείνη τη φορά που μεταφέρθηκα σε ένα παράλληλο σύμπαν που ήμουν οχτώ χρονών και η μαμά μου ήταν στριπτιτζού, χρειάζομαι μια αγκαλιά τώρα.

Παίζει να κοιτάω έναν ιστό αράχνης να γυαλίζει στον ήλιο για κάνα πεντάλεπτο, νομίζω με έχει υπνωτίσει, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε με το σώμα μου.

ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΧΩΡΙΑΤΕΣ!

Στην κατασκήνωση παίζει το Blurred lines. Προώθηση της πατριαρχίας και της κουλτούρας του βιασμού ΚΑΙ στα ΑμεΑ.

Ψυχοσωματικές εκδηλώσεις: σαράντα βαθμοί, λιώνει το κορμί, εγώ κρυώνω και ταυτόχρονα ιδρώνω σαν πουτάνα σ' εκκλησιά. Επίσης μου 'ρθε γεύση καραμέλας από το τσιγάρο. Μείνετε συντονισμένοι για το συναρπαστικό μου ταξίδι στα βάθη της παράνοιας.

Στιγμές περηφάνιας: μπορεί να μην έπεισα κανέναν να ακούσει Τόρι Έημος, μπορεί τα κείμενά μου να μην βοήθησαν κανέναν να νιώσει πως είναι οκέι να είσαι δυσλειτουργικός, μα το κουνούπι μου έγινε εναλλακτικό. Τα συμβατικά χέρια, πόδια, μπούτια είναι πασέ για το κουνούπι μου. Πλέον κάθεται μόνο στην μύτη μου. Είμαι περήφανος για σένα, κουνούπι.

Επίσης, το αντικουνουπικό στη μάπα είναι τοξικό; Να το προσθέσω στους λόγους που θα βγω νεκρός από την κατασκήνωση;

Από την πάνω κατασκήνωση ακούγεται στο μεγάφωνο "ΟΛΕΣ ΟΙ ΟΜΑΔΑΡΧΙΣΣΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΑΖΕΥΤΟΥΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ!" Βοήθεια.

Ο τύπος που πουλάει τα καλαμπόκια στην παραλία έχει λαλήσει. Προχθές έλεγε "γαλατάκια τα καλαμπόκια", σήμερα λέει "φράουλα καλαμπόκι". Σύντομα με δροσερό άρωμα αγριολεμονιάς.

Ο τύπος που κάνει τα ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ στην αρχή του Δυνατά Δυνατά είναι λίγο #iconic. Επίσης, όλα αυτά τα στάτους είναι προγραμματισμένα, ο αληθινός Θοδωρής έχει πεθάνει εδώ και τέσσερις μέρες.

Πάντα θα υπερασπίζομαι τα δικαιώματα των αδύναμων και κατατρεγμένων-- όπως του τύπου που κάνει τα ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ στο Δυνατά Δυνατά.

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι τόσο ντίβα, που δεν ξέρει καν το όνομα του τύπου που κάνει τα ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ στο Δυνατά Δυνατά.

Οι γονείς του τύπου που κάνει τα ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ-ΟΥ στο Δυνατά Δυνατά τον αποκλήρωσαν λόγω της συμμετοχής του σ' αυτό το τραγούδι.

Δίπλα έχουν μαζευτεί κάτι ταμπούρλα και κλαρίνα και εδώ και μισή ώρα παίζουν το Αϊντεμάλε τσικουλάτα τσικιτά. Πόσες φορές έχω ζητήσει για βοήθεια αυτή τη βδομάδα;

Άιντε παίξε μας το καγγελάκι βρε ντιτζέη αλανάκι. #αλήθειες

#bye

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

για όσους συμφοιτητές μου δίνουν Μεσαιωνική Ιστορία, εδώ και μόνο εδώ θα βρείτε έναν εύκολο οδηγό για να κατανοήσετε ένα από τα πιο σος θέματα. you're welcome.

το b.w.h. παρουσιάζει
η τέταρτη σταυροφορία

οι προηγούμενες σταυροφορίες δεν είχαν πάει καλά, για λόγους που δεν μας αφορούν, γιατί δεν είναι στην ύλη. αυτό που μας νοιάζει είναι ότι επιβλήθηκε αλλαγή στρατηγικής και ο πάπας έκοψε φόρο στους παπάδες για να δώσει λεφτά στο στρατό.


το αρχικό πλάνο έλεγε πως για να κατακτήσουν την Ιερουσαλήμ, οι σταυροφόροι θα έκαναν θαλάσσια επίθεση στην Αίγυπτο, και από εκεί θα συνέχιζαν με τα πόδια



αλλά όταν ήρθαν οι σταυροφόροι, είχαν ξεπεράσει το budget και χρειάζονταν κι άλλα λεφτά!!!


ευτυχώς, οι Ενετοί προσφέρθηκαν να παραβλέψουν κάποια από τα έξοδα, αν οι σταυροφόροι τους βοηθούσαν να επανακτήσουν την πόλη Ζάρα στις Δαλματικές Ακτές


οι Ενετοί ευχαριστήθηκαν, αλλά ο πάπας νευρίασε οι οι σταυροφόροι επιτέθηκαν σε χριστιανική πόλη, γι' αυτό τους αφόρισε

αλλά μετά κατάλαβε ότι δεν είχε λόγο να το κάνει, οπότε το ανακάλεσε


όσο ήταν στην Ζάρα οι σταυροφόροι, τους πλησίασε ο Αλέξιος Δ, ο γιος του Ισαάκιου Β, που ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου και είχε καλές σχέσεις με τους Ενετούς αλλά εκθρονίστηκε και τους ζήτησε βοήθεια να αποκαταστήσουν τον πατέρα του στον θρόνο, και σε αντάλλαγμα τους υποσχέθηκε χρήματα για την εκστρατεία τους!!


οι σταυροφόροι τους βοήθησαν και τους ανέβασαν ξανά στον θρόνο, μα ο βυζαντινός λαός δεν συμπαθούσε πια τους δυτικούς, κι έτσι τους εκθρόνισαν ξανά και τους έκοψαν τα κεφάλια


οι Ενετοί, από αντίδραση, εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη και την έκαψαν


Τώρα είστε έτοιμοι να περάσετε το μάθημα.
Ευχαριστώ. 

λάθη

επειδή γιατί όχι

τα σκατά που έκανα φέτος και λογικά η ζωή μου θα ήταν καλύτερη αν δεν τα έκανα,
από τον τεντ διάκο

01. διπλασίασα το κάπνισμα και δεν πήγα γυμναστήριο
02. δεν έτρωγα το φαγητό της μάνας μου
03. δεν έτρωγα τίποτα γενικά
04. και περιέργως δεν έχασα κιλά.
05. δεν έβγαινα απ' το σπίτι μου περισσότερο
06. δεν διάβαζα
07. άκουγα μουσική ενώ δούλευα στο χωράφι του μπαμπά μου κι έτσι το κινητό μου έπεσε καταλάθος μέσα σε μια μεγάλη φωτιά
08. δηλαδή, οκέι, το νέο κινητό μου γαμάει, αλλά θα μπορούσα να είχα σώσει 250 ευρώ
09. θα μπορούσα να έχω ολοκληρώσει την τετραλογία με τα τατουάζ μου μ' αυτά τα λεφτά
10. το ταξίδι στην ολλανδία
11. συνέχισα να υπολογίζω σε άτομα που δεν είχα λόγο να υπολογίζω
12. έβαλα την λέξη "συνέχισα" σε μία λίστα για φετινά σκατά, που σημαίνει ότι τα φετινά σκατά μου είναι παλιά σκατά που απλά δεν έχουν φύγει
13. δεν διάβαζα
14. επέτρεψα στον εαυτό μου να ξεπεράσει τις δέκα καταχωρήσεις αυτή η λίστα
15. δεν διάβαζα

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

KOLLHTOI..

Με την ευγενική χορηγία του φίλου μου, Γιώργου, σήμερα το big white hole σας παρουσιάζει ένα dramatic reading αυτού του ύμνου στην φιλία, γραμμένο από μια τυχαία χρήστη του κοινωνικού δικτύου, facebook.




video


μια παραγωγή του big white hole
song by perfume genius no copyright infringement intended

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Στα καυτά μονοπάτια του χωρισμού και της αγάπης

Καλημέρα μικρές μου αγάπες.....
καρδούλες μου όμορφές μου!
φιλαράκια μου από όλη την Ελλάδα μας!

αλλά μια γλυκιά καλημέρα πάνα πόλλα....
στον ιδιο μας τον ευατό!!!
είμαστε δυνατοι ρεεεεεεεεε!!!


και κάνουμε διαχωρισμούς.
για να λέμε τα σήκα σήκα και την σκάφη σκάφη!



και δεν μας ενοχλεί κανείς που θέλει να χαλάσει την....
ζαχαρένια μας!!!


και κάποιες φορές....
ας γινόμαστε και λίγο κακά παιδιά..
θα μας το συχωρήσεις.... ε ;;


~και μια τραγουδάρα για όλα μου τα φιλαράκια που ξέρουν ναγαπούν ΑΛΗΘΙΝΑ~


ωχ σκατά με πήρε χαμπάρι


εγώ έκανα λάθος all along απ' ό,τι φαίνεται.
το δέχομαι. 
γιατί τα λάθη σου αν δε δέχεσαι... αγάπη δε γνωρίζεις !!!


φακ νομίζω την πλήγωσα

ποια είναι η παζαβούρα;
τι διαβάλματα έβαλε η ρουφιάνα μεταξύ μας;
πού είναι τα ζακίδια;
μα, κυρίως.....
όλη μου η ζωή είναι ένα ψέμα !!!!;;;;;;;;;
νόμιζα πως το λεξιλόγιό μου ήταν αρκετό ;;;;;;;;;;;;!!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΖΑΒΟΥΡΑ;
ΔΕΝ ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΕ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΙΣ

ΑΝ ΤΟ ΔΙΣ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ
ΘΕΛΟ ΝΑ ΞΕΡΙΣ
ΗΘΕΛΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΟ ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΑΓΑΠΩ!



Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

η αλήθεια είναι πως φοβάμαι να κουνηθώ

το σχεδίαζα δύο χρόνια.
αυτό το πράγμα δεν βγάζει νόημα. τα παιδιά συνέχεια με ρωτούσαν πότε θα πάω να τους δω. και θέλω, θέλω όσο τίποτα άλλο να πάω και να δω πώς μεγάλωσαν αυτά τα δύο χρόνια που μένουμε μακριά και να περάσουμε λίγες μέρες όπως τους έξι μήνες που μέναμε μαζί.
αυτή τη στιγμή δεν έχω όρεξη να πάω ούτε μέχρι την θεσσαλονίκη.
που και στην θεσσαλονίκη έχω πράγματα να κάνω. κόσμο να δω.
έχω τόσο πολύ κόσμο να δω και δεν θέλω να χάσω ούτε ένα άτομο.
αυτή τη στιγμή θέλω να ξαπλώσω στο κρεβάτι μου και να μην σηκωθώ μέχρι να έρθει ο μάρτιος.
ήδη είμαι στο κρεβάτι. μα πετάω για ολλανδία σε δυο μέρες.
θέλω τόσο πολύ να δω τα παιδιά, μα φοβάμαι.
φοβάμαι ότι δεν θα είναι όλα όπως παλιά, φοβάμαι ότι δεν θα μου φτάσουν τα λεφτά, φοβάμαι ότι δεν θα μου φτάσουν τα λεφτά ποτέ για τίποτα, φοβάμαι ότι κάνω πράγματα χωρίς να σκέφτομαι και φοβάμαι ότι είμαι άχρηστος και κακός φίλος και πως η απόσταση έχει θαμπώσει την γοητεία μου και δεν μπορώ να την βγάζω καθαρή πια με bullshit.
φοβάμαι ότι δεν έχω κίνητρο και σε λίγο καιρό θα μου τελειώσουν οι πιθανότητες.  

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

ΧΑΡΙΣΤΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΧΑΡΑ!

Φέτος, το big white hole γιορτάζει τα χριστούγεννα στο www.mycampus.gr και σας προτείνει για άλλη μια φορά τα πιο καυτά γιορτινά δώρα για τους αγαπημένους σας! 

http://www.mycampus.gr/my_news/apoceis/xariste_xristougenniatiki_xara.html



Καλές γιορτές!!

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

giagepo.

σήμερα το πρωί, κατάφερα το ανεπανόρθωτο.

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΤΣΙΓΓΑΝΟ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΣΑΓΑΠΟ ΓΙΑΤΙΣΟΡΕΑ


video

you're welcome

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

171

Πίσω στην Εθνική. Αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται το νούμερο 111. Μέσος χρόνος αναμονής, 42 λεπτά. Είναι ιδέα μου ή είναι ξεφτίλα για Δευτέρα πρωί να υπάρχει ΕΝΑΣ υπάλληλος για εκατό άτομα;
Και γιατί αργούν τόσο; Τι έχουν να κάνουν;
Ουαααααου αυτό πρέπει να ήταν το πιο πνευματώδες κείμενο που έχω γράψει ποτέ.
Άρα ας πιάσουμε λίγο και τα σκληρά. Χθες το βράδυ μπορώ να πω με σιγουριά πως ήταν η πρώτη φορά εδώ και χρόνια που ένιωσα δυστυχισμένος. Υποθέτω με επηρεάζει χειρότερα απ'  ό,τι νόμιζα η συμβίωση με τους γονείς. Προσπαθω να χάσω κιλά. Είδα τον γυμναστή μου στο δρόμο και μου είπε ότι πάχυνα. Ειρωνικά, ήμουν στο δρόμο να περάσω να τον δω, γιατι θέλω να ξεκινήσω πάλι.
Τι στο πούτσο, τώρα μπήκε το 112. Ένας παππούς μς πετρόλ παντελόνι καμπάνα. Οκέι.
Στην πλειλιστ έπεσε το Shake it out. Ίσως το ακούω κάπως δυνατά και ενοχλώ την αποδίπλα. Χέστηκα. Μου έχουν πει τουλάχιστον δύο άτομα πως όταν ακούνε αυτό το τραγούδι, σκέφτονται εμένα. Αποφασίζω να το πάρω σαν καλό.
115.
Το πρόβλημα είναι πως κουράστηκα να είμαι κυνικός. Και δεν ξέρω αν είναι καλό που το γράφω εδώ, μα θέλω κι εγώ μια μέρα να ξυπνήσω και να κάνω τις δουλειές μου όπως όλοι οι άνθρωποι. Θέλω να κάνω σχέση και να χουχουλιάζω. Θέλω να τρώω πιο πολλά λαχανικά. Θέλω να κουβαλάω μαζί μου ένα βιβλίο όποτε πηγαίνω στην τράπεζα, κι όχι να μπλογκαρω στην ώρα της αναμονής• όχι επειδή δεν θα μπλογκαρω γενικά, επειδή δεν θα νιώθω την ανάγκη να βγάλω την μιζέρια μου. Κι επειδή το μπλογκαρισμα από το κινητό σου τρώει την μπαταρία και έχω κι άλλες τράπεζες να πάω μετά. Θέλω να είμαι εντάξει με τον εαυτό μου και τις υποχρεώσεις μου, μα αυτές τις μέρες νιώθω σαν να μην έχω τίποτα απ' τα δύο. Θέλω, κι αυτό είναι παρόρμηση, ν βάλω φωτιά στο κρεβάτι μου για να εχω λόγο επιτέλους να σηκωθώ. Κακή παρόρμηση, γιατί τα βράδια κοιμάμαι δύσκολα, άρα υποθέτω αυτό που χρειάζομαι είναι να κάνω ειρήνη με το κρεβάτι μου.
126.
Σκέφτομαι να κλέψω την σειρά από έναν γέρο. Μπα. Φτάσαμε κιόλας στο 131. 40 νούμερα μόνο.
Δεν έχω και τα τσιγάρα μου.
Μήπως θέλω να κόψω και το κάπνισμα;
Οκέι, Θοδωρή, κάνε πρώτα τα εύκολα, αντιμετώπισε την κακή διάθεση.

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

η αϋπνία σου σε ελέγχει και κάνεις βαθιές σκέψεις

τέσσερις παρά ένα.
ουπς, μέχρι να το γράψω πήγε τέσσερις.
όταν πέφτω να κοιμηθώ, το σώμα μου είναι χαλαρό, μα δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου. όταν ανοίγω το λάπτοπ, τα μάτια μου πονάνε.
μιλάμε για τόση σαπίλα που κάθε δυο λέξεις πατάω backspace γιατί δεν μπορώ να πληκτρολογήσω σαν άνθρωπος-- δηλαδή τυφλά.
ναι, πληκτρολογώ τυφλά, you jelly?
ξέχασα να βάλω και bepanthol στο τατουάζ σήμερα, θα με φαγουρίζει μετά.
δοκίμασα τα πάντα. έπαιξα λολ, έμεινα τελείως ακίνητος και συγκεντρώθηκα στην αναπνοή μου, τράβηξα μια μαλακία.
γράφω ένα διήγημα που δεν μπορώ να τελειώσω.
ενώ γράφω αυτό το ποστ θα έπρεπε να γράφω το διήγημα.
στο διήγημα αναφέρεται και η πρώτη φορά που τράβηξα μαλακία.
έχει να κάνει γενικά με πορνογραφία. είναι αστείο και εύκολο να ταυτιστείς.
boys will be boys υποθέτω.
αλλά μετά γίνεται νταρκ.
γιατί δεν γίνεται, υπάρχει ένα όριο στον χρόνο που μπορείς να περάσεις στο ίντερνετ και να ασχολείσαι με πορνογραφία και να μην σου στρίψει βίδα.
βέβαια είναι κωμωδία. αλλά τι είναι η κωμωδία;
μπορεί κάποιος να μπουρδουκλωθεί στο δρόμο και να γελάσεις. είναι το μπουρδούκλωμα κωμικό ή απλά εσύ είσαι αναίσθητος;
συνεπώς, όσοι διαβάζουν τα διηγήματά μου, τα αυτοβιογραφικά, που συνήθως είναι ντροπιαστικά, γιατί βρίσκομαι συχνά σε ντροπιαστικές καταστάσεις, είναι όλοι αυτοί αναίσθητοι και διασκεδάζουν με τον πόνο μου, που τόσο απλόχερα μοιράζομαι;
i think not.
η κωμωδία πάντα δεν έχει να κάνει με την απελπισία;
οι κωμικοί κατά βάθος δεν είναι καταθλιπτικοί; δεν προσπαθούν να ξορκίσουν τον πόνο τους;
-εγώ πάντως καταθλιπτικός δεν είμαι πλέον, απλά όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ γίνομαι weird-
συνειδητοποιώ ότι δεν έχω φάει τίποτα σήμερα εκτός από σπόρια.
παίζω με τα μαλλιά μου τόσο πολύ που λαδώνουν αμέσως και φοβάμαι ότι θα μείνω φαλακρός ή ότι θα φτιάξω τζίβα χωρίς να το καταλάβω.
δε ξέρω καν πού ήθελα να καταλήξω με αυτό το ποστ.
για όλο το bleak περιεχόμενο πάντως, έχω να δηλώσω πως νιώθω χαρούμενος και σίγουρος. κι αυτό μετράει πιο πολύ, εν τέλει.

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ψυχαναγκαστικο απο κινητό #4

Στρες.
Θα το γραψω στα γρηγορα αυτο, γιατι το κεφαλι μου καιγεται και δεν μπορω να παρω ασπιρινη γιατι εχω αλκοολ στο αιμα μου.
Το στρες αντιμετωπιζεται με χαλάρωση. Ή με καλυτερη οργανωση.
Ειμαι πολυ στρεσαρισμενος, και δεν ξερω γιατι. Το μονο που κανω απο το τελος της εξεταστικης ειναι να ξυνομαι. Αλλα κι αυτο το ξυσιμο σου προκαλει περισσότερο στρες, γιατι ξερεις τον εαυτο σου• ξερεις πως δεν εισαι τετοιος ανθρωπος και πως οταν δουλευεις νιωθεις καλα.
Νιωθω πως ζω σε μια εναλλακτικη πραγματικοτητα, που εχω βιωσει καποιο ισχυρο τραυμα και ολα γυρω μου συμβαινουν μονο στο μυαλο μου. Μονο που αυτο δε γινεται, γιατι δεν ζω σε ταινια, ολα εξελισσονται σε πραγματικο χρονο και μερικες φορες δεν εχεις χρονο να τα επεξεργαστεις.
Και το καθισιο δεν σου προσφερει τιποτα. Αλλο να καθεσαι και να σκεφτεσαι και να κανεις τους απολογισμους σου, κι αλλο να μην εχεις ορεξη να σηκωθεις απ' το κρεβατι.
Κι ενα ακομα συμπερασμα: κανεις δεν ειναι εξοικειωμενος με τον θανατο.
Ελπιζω να χαλαρωσω συντομα.

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

154

Αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται το νούμερο 106. Μέσος χρόνος αναμονής: 42 λεπτά. Είναι ιδέα μου ή μόνο εγώ κάνω τη δουλειά μου γρήγορα στην τράπεζα; Αυτό κι αν ενισχύει την θεωρία ότι όλοι γύρω μου είναι ηλίθιοι.
Πάω να μπω, και πριν προλάβει να κλείσει η πόρτα, χώνεται μαζί μου ένας τύπος, γύρω στα πενήντα. Περιμένουμε, η φωνή μας λέει να κοιτάζουμε την φωτεινή ένδειξη στα αριστερά μας, και μετά πως η είσοδος στο κατάστημα δεν είναι εφικτή. «Πρέπει να μπαίνουμε ένας-ένας» του λέω. Χαλαρά, μου λέει αυτός. Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι, αγόρι μου; Εδώ είναι Καβάλα.
Και μετά βλέπεις μια τράπεζα με ένα ταμείο ανοιχτό, και μέχρι να τα γράψω όλα αυτά, έχουμε φτάσει μόνο στο νούμερο 109. Θα πεθάνω εδώ μέσα.
Οι γριές και οι παππούδες που κοντεύουν να χτίσουν αντίσκηνο εδώ μέσα, αυτοί όλοι θα με θάψουν. Και αυτή τη στιγμή, ένας άλλος τύπος κάθεται από πίσω μου και είμαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως βλέπει τι γράφω. Γύρισα να τον κοιτάξω κι αμέσως έκανε πως φυσούσε την μύτη του. Ας γράψω κάτι για να τον φρικάρω.
ΚΟΠΡΟΛΑΓΝΙΑ.
ΣΚΑΤΑ.
ΚΩΛΟΣ.
ΣΕ ΒΛΕΠΩ.
.
.
.
.
.
.
Είναι ακόμα από πίσω μου. Δεν πτοείται. Ωραία, χέστηκα.
ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΠΑΛΙΟΑΡΧΙΔΙ.... :)
:)
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΩΣ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ;
:) :)

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ.


Είσαι γονιός και θέλεις το καλύτερο για το παιδί σου αυτή τη νέα σχολική χρονιά; Μην ανησυχείς! Το big white hole είναι ξανά εδώ, για να σε βοηθήσει να μην αδειάσεις τη τσέπη σου για το μικρό σου αγγελούδι! Εμείς στο big white hole κυνηγάμε τις καλύτερες


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το πιο σημαντικό στην διαπαιδαγώγηση ενός μικρού παιδιού δεν είναι το πόσα δώρα θα του πάρεις
και πόσο ακριβά θα είναι. 
Είναι αλήθεια πως πολλά μικρά παιδιά γίνονται πιεστικά με τις απαιτήσεις τους


κι ότι αν δεν πάρουν αυτό που θέλουν, στο σχολείο θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα κακοπροαίρετα σχόλια των άλλων παιδιών, 
θα είναι σαν να κυκλοφορούν ξεβράκωτα ανάμεσά τους.


και μερικά παιδιά...
μπορούν να γίνουν πολύ κακά.....


Είναι πολύ εύκολο να πέσεις στην παγίδα και να γίνεις κακός γονιός,
είτε κάνοντας στο παιδί σου όλα τα χατίρια 
για να νομίζει ότι όλα θα του 'ρχονται εύκολα στη ζωή,
είτε παρατώντας το παιδί σου εντελώς,
για να γίνει ένας έφηβος που παίρνει ναρκωτικά και, εν τέλει,
πεθαίνει.


Γι' αυτό μάθετε στα παιδιά σας την αξία του παιχνιδιού.
Του αγνού παιχνιδιού. Πηγαίνετέ τα στην παιδική χαρά και απασχολήστε τα 
με τα δημιουργικά παιχνίδια που θα βρείτε εκεί.


Μάθετε στο παιδί σας να εκφράζεται, να μην φοβάται τα συναισθήματά του,
και να δείχνει την αγάπη του προς τους ανθρώπους.


Και, το πιο σημαντικό δώρο που μπορείτε να κάνετε στο παιδί σας
-χωρίς να ξοδεύεστε υπερβολικά-
ένα υπέροχο βιβλίο.
μια μικρή εισαγωγή στον μαγικό κόσμο της λογοτεχνίας..


...γιατί μόνο η λογοτεχνία μπορεί να κάνει το παιδί σας να αναπτυχθεί πνευματικά....
να κάνει το μυαλό του να μεγαλώσει... να ωριμάσει...
να ανθίσει....
σαν ένα δέντρο...


ναι, σαν ένα μεγάλο εγκεφαλικό δέντρο απ' το οποίο κρέμονται τα φρούτα της γνώσης.......

στο τέλος, όταν το αγγελούδι σας κουραστεί
απ' το πολύ παιχνίδι, και την πολλή μόρφωση, 
μια ωραία συμβουλή για να το συνοδέψει στην χώρα των ονείρων...






καληνύχτα αγγελούδι μου.......
καλή σχολική χρονιά.............
να αγαπάς τους συμμαθητές σου και να τους φέρεσαι καλά....



Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

καλοκαίρι γεμάτο μηνύματα

*φωνή τηλεοπτικού voiceover: on*

αυτός ο κόσμος έχει τόσα πολλά να σου διδάξει...
τόσα κρυμμένα μηνύματα πίσω από κάθε λέξη, πάνω σε κάθε τοίχο--
πόσα παιδιά ερωτευμένα κοιμούνται και ξυπνούν δίπλα σ' ένα κινητό που δε λέει να χτυπήσει
πόσες ψυχές που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα
και ψάχνουν ψίχουλα για να βγάλουν τη μέρα...
πόση αξιοπρέπεια θυσιάζουμε στο βωμό της αναπνοής...
πόσοι νέοι περνούν τις μέρες του καπνίζοντας και κοιτάζοντας τον ουρανό,
χωρίς να έχουν ιδέα πού πηγαίνει η ζωή τους,
παγιδευμένοι σ' ένα σύστημα που τους ρουφάει μιλιγκράμ προς μιλιγκράμ τη ψυχή τους.
πόσα θες να κάνεις επανάσταση;
πόσα θες να αντιδράσεις στα πρότυπα ομορφιάς της νάντιας μπουλέ
και να δεις πως είσαι κι εσύ, κι εσύ κι εσύ όμορφος;
πόσο ακόμα θα βλέπεις γύρω σου την αδικία και θα κάθεσαι άπραγος;
πόσοι άντρες ονειρεύονται ρούχα που δεν θα αποκτήσουν ποτέ...; καρό πουκάμισα και παντελόνια σωλήνες και βαριές, βαριές αρβύλες.
πόσα προβλήματα θα λύνονταν αν φέρναμε μπροστά τον διάλογο;
ναι... ο κόσμος είναι γεμάτος μηνύματα. 
πρέπει να έχουμε τα αυτιά μας και τα μάτια ανοιχτά..
γιατί η άγνοια... μπορεί να στείλει και τις πιο καλές προθέσεις στα σκουπίδια.



ΥΓ το χάρτινο ομοίωμα της μπουλέ βρισκόταν ακριβώς μπροστά από το σύνθημα έξω από τα χόντος της καβάλας. δεν έχω την παραμικρή ιδέα γιατί, αλλά δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. 

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

στάτους κατασκήνωσης

λίγος πόνος που έδωσα στο φβ στις σαράντα μέρες της κατασκήνωσης.
τι; κάπως έπρεπε να την παλέψω.

Κι ετοιμάζομαι να κοιμηθώ, και σκέφτομαι ότι έχασα την Λάνα, και είμαι έτοιμος να βάλω τα κλάματα. Και οι γείτονες βλέπουν στη διαπασών True Blood και θέλω να τους δολοφονήσω, μα κατά βάθος ξέρω ότι κι αυτό δε θα με κάνει να νιώσω καλύτερα που έχασα την Λάνα.

Αν μου βρεις πραγματικά πιο ΗΛΙΘΙΟ ζώο απ'την πεταλούδα, σε κερνάω γκοφρέτα.

Και σκάει μύτη στην πύλη ένα αυτοκίνητο με τέσσερις σάπιους με αρχές γυναικομαστίας και με ρωτάνε πού έχει γυμνές που κάνουν μπάνιο. Στης μάνας σου το μουνί, έπρεπε ν' απαντήσω, μα κρατήθηκα.

Δηλαδή, διάβασε την ταμπέλα. Κατασκήνωση λέει. Όσο πιο πολύ σφηνώνει το μουνί στον εγκέφαλο, χάνεις την ικανότητα να διαβάζεις και να κάνεις απλά μαθηματικά, υποθέτω.

Το μπητσόμπαρο παίζει πρωινιατικα Rock you like a hurricane, It's my life και We will rock you. Οι μουσικές επιλογές σ' αυτό το χωριό έχουν κολλήσει στο γυμνάσιο. Και είναι καταθλιπτικές.

Επίσης, καταλαβαίνεις πολλά για τον κόσμο όταν δουλεύεις με ΑΜΕΑ, και είναι χίλιες φορές πιο συνεννοήσιμα από τους καθ' όλα 'φυσιολογικούς' γονείς τους. Χα.

Ήρεμη μέρα στην κατασκήνωση. Τελείωσα άλλο ένα βιβλίο του Κόπλαντ. In other news, μια γκόμενα με bio "BIEBER OR DIE" μου έκανε δέκα λάηκ στο instagram. Στις φωτογραφίες της φοράει μαντήλα συνεχώς, άρα παίζει να 'χει καρκίνο. Θα 'νιωθα άσχημα να την τρολάρω. #cancerbiebs

Ζω σε μια σοσιαλιστική ουτοπία. Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες προσωπικός χρόνος κι οχτώ ώρες ύπνος. Μήπως να λειτουργούσε ο κόσμος σαν κατασκήνωση;

Ξεκινάς τη μέρα σου με σάπιο λευκό Drum κι ένα γλυκό άι στο διάολο στο στόμα.

Το μπητσόμπαρο τώρα παίζει το Bring me to life, και αναρωτιέμαι σοβαρά-- οι περαμιώτες σταμάτησαν να αντιγράφουν CD μετά το γυμνάσιο; Θεωρούν ακόμα τους Linkin Park σχετικούς; Οι τηλεοράσεις τους παίζουν ακόμα VIVA!Polska; Η σύντομη αναβίωση του παντελονιού-καμπάνα δεν έσβησε ποτέ; Κάθε καλοκαίρι, σηκώνουνε το γαμημένο; Τόσες πολλές ερωτήσεις, τόσο αργοκίνητος πολιτισμός.
 
Το να κοιμάσαι σε ένα δωμάτιο με δύο τύπους που ροχαλίζουν έχει και την εκπαιδευτική πλευρά του. Να, τώρα δα είναι σαν να βλέπω Animal Planet.
 
Ένα ΑΜΕΑ με αποκάλεσε παππούλη. Απαράδεκτο. Χρειάζομαι μπότοξ.
 
Όταν αρχίζεις να νιώθεις τα νεύρα σου να αποκτούν υλική υπόσταση μέσα σου, έχεις βγάλει καρκίνο;
 
Πώς να επιβιώσεις στην κατασκήνωση: φόρα τα γυαλιά σου, βάλε τα χέρια στη μέση και πάρε το ύφος 'είμαι μια μπουτς λεσβία και θα σε λιώσω κάτω απ'τις μπότες φορτηγατζή μου'. Nobody gonna fuck with that.
 
Να, εδώ στο μπητσόμπαρο, βλέπουμε έναν παππού με την βίζιτα του.
 
Θες να νιώσεις άβολα; Προσπάθησε να σκεφτείς πόσα άτομα από τον στενό φιλικό σου κύκλο σ' έχουν σκεφτεί ενώ αυνανίζονται.
 
Φεύγοντας, ο σκουπιδιάρης είτε προσπάθησε να φτύσει την τσίχλα του πάνω μου, είτε μου έστειλε φιλάκι. Όπως και να 'χει, no thank you.
 
Ρε μαλάκες, από πότε τσιμπάνε οι μύγες;!
 
Νταξ, ξεπεσμός, το μπητσόμπαρο παίζει Πάπι Τσούλο. Ακόμα πιο τρομακτικό ότι το Πάπι Τσούλο έχει κλείσει δεκαετία.
 
Υπάρχει ένα σιχαμένο οχτάχρονο στις ντουζιερες του μπητσόμπαρου, που φυσάει τη μύτη του στην παλάμη του και μετά κάνει μπλμπλμπλμπλ με το δάχτυλο στο στόμα. Κι έχει και βυζιά.
 
Χορευω Παντελιδη.
 
Κι έχω απορία εγώ τώρα. Θα ρίξει νερό στη φωτιά να την κάνει φωτιά θαλασσί. Πώς θα το κάνει αυτό, αφού η φωτιά σβήνει το νερό, ΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟ ΔΑΝΤΗ, ΤΙ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΕΧΕΙΣ;
 
Και, στη τελική, αν θρησκεία είναι αυτό που μπορούμε να υπολογίζουμε πάνω του, που δεν θα χαθεί ποτέ, ας κάνουμε θρησκεία τις πρωινές καύλες.
 
Ψάχνεις σ' ένα άδειο σπίτι χαρτιά, βεβαιώσεις ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, βιβλιάρια, τα οποία η μάνα σου ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ τα έχει όλα μαζεμένα σε ένα ξεχωριστό συρτάρι. Δεν είναι εκεί. Η μάνα σου άφησε το κινητό σπίτι. Κλαις σιωπηλά στον καναπέ ενώ σκέφτεσαι πως πρέπει να φτιάξεις τη ζωή σου, να ξεκόψεις κάθε συγγενικό σου πρόσωπο μόλις αρχίσεις να βγάζεις λεφτά και ίσως να πιεις ένα μιλκσέηκ στο δρόμο γιατί κάνει ζέστη.
 
There's this grandpa at the showers, and he just whipped his dick out, started washing it, up down, up down, and he knows I'm staring at him all judgmental and shit, like, THIS IS A CAMP FOR CHILDREN, YOU SICK FUCK, and then he just turns around and moons me. Fucking asshole.
 
Απλά ας πούμε ότι σήμερα άκουσα ροχαλητό που είναι κάτι ανάμεσα σε μπητμποξ και γαμήσι γουρουνιού.
 
Ρε μαλάκες, πώς ακούγαμε 3 Doors Down στο λύκειο και δεν ξερνάγαμε;
 
Έρχεται ένας παππούς και μου λέει ότι για να πάρω πτυχίο πρέπει να με βοηθήσει ο θεός. Θα τον μαχαίρωνα με το στυλό μου, μα τον λυπήθηκα λιγάκι.
 
Η άβολη στιγμή που πας στην τουαλέτα, και απ'το διπλανό δωματιάκι ακούς μία φωνή να μιλάει για τον ΠΑΟΚ και την αγωνιστική και στα διαλείμματα να ακούς πλουτς πλουτς και μόλις ξεκινήσεις να κατουράς τον ακούς να λέει 'θα τα πούμε μετά, το μέρος δεν είναι κατάλληλο' και είσαι κάπως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΣΙΣΑ ΜΟΥ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΣΙΜΟ ΣΟΥ ΕΝΩ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΗ ΧΕΣΩ, και μόλις βγαίνεις ανακαλύπτεις πως ήταν ένα αμέα που μιλούσε στον εαυτό του.
 
Συνοδοί και κατασκηνωτές χορεύουν τσιφτετέλια μισό χιλιόμετρο μακριά, ο ασύρματος μου βγάζει ήχους Silent Hill. Τον ανέβασα τέρμα, τον κρέμασα στο λαιμό, πήρα φακό και τσουγκράνα και τρέμω σε μια γωνία. Τι εννοείς δεν κάνω καλά τη δουλειά μου;
 
Γιατί να μην γίνουν οι κατασκηνώσεις χειμερινές και οι μόνες δραστηριότητες να είναι να κλεινόμαστε στο σπίτι, να ακούμε φεμινιστική πιάνο ροκ και να ζωγραφίζουμε με δαχτυλομπογιές, και πιο σημαντικό, να μην ιδρώνουμε σαν γαμημένα γουρούνια και να βρωμάμε μέσα απ' τα Η&Μ μπλουζάκια μας, δηλαδή μιλάμε για million dollar idea εδώ πέρα!
 
Η απαίσια στιγμή που θες να πετάξεις το smartphone σου στον τοίχο και να το διαλύσεις σε μια κινηματογραφική έκρηξη οργής, μα το smartphone σου είναι από αυτά που φτιάχτηκαν να αντέχουν τα χτυπήματα L
 
Ο Δεκαπενταύγουστος δεν είναι επέτειος του θανάτου της Παναγίας; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΣΟΥ, ΜΠΗΤΣΟΜΠΑΡΟ; ΠΟΥ;!
 
Ααααχ θέλω να μάθω αν μ' αγαπάς, κοπελιά, δωσ' μου ζάχαρη και μέλι, δε χρειαζόμαστε λεφτά, γιατί η αγάπη είναι δωρεάν. Δηλαδή, τι μαλακίες ακούει ο κόσμος;
 
Χας ταγκ ανακαλύψεις κατασκήνωσης: μυρωδιά που προσδιορίζεται σαν παστή πούτσα. Επαναλαμβάνω, παστή πούτσα.
 
Αυτό που έρχεται ένας αγράμματος άνθρωπος, υποτιμά την επιστήμη σου και μετά έχει το θράσος να στην εξηγεί - και στα καπάκια να επαινεί τον εαυτό του που επενέβη και καθάρισε την θολούρα της συζήτησης - ε α στο διάολο κωλόζωο.
 
Υδροχόος με Λέων. Σύμπλεγμα κατωτερότητας με σύμπλεγμα ανωτερότητας. Βασικα σύμπλεγμα κατωτερότητας και πολύ σνομπ. Βασικά γάμα με ανάποδα και φώναζέ με Μήτσο.
 
Το να ακούς έναν παπά να τραγουδάει 'είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στη πιάτσα, και δε τη τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα' είναι ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ τρομακτικό αν συνδέσεις σωστά τις γραμμές.
 
Μόλις είπα στον νέο αρχηγό της κατασκήνωσης να ρωτήσει τον αρχηγό για κάτι, με ρώτησε ποιος είναι ο αρχηγός, του είπα το όνομα του αρχηγού και μου λέει εγώ είμαι αυτός. Επειδή ποτέ κανείς δεν με ενημερώνει για τίποτα. Κι επειδή αν δεν τα βίωνα αυτά, θα ήμουν μόνιμος δημόσιος υπάλληλος, όχι 'το κάνω για την εμπειρία' δημόσιος υπάλληλος. Εμπειρία. Το δημιοσιοϋπαλληλίκι είναι πλέον μια εμπειρία όπως η κοκαΐνη, το να σβήνεις τσιγάρα στο μπούτι σου και το φάσωμα με τον κολλητό σου μετά από βότκα και δεκαπέντε μήνες αγαμία.