Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

no, no, and maybe

Χθες βγήκα να ψάξω για δουλειά. Πήρα σβάρνα τα βίντεο κλαμπ και τα ίντερνετ καφέ μπας και βρω κάποιον αρκετά ευγενικό να με προσλάβει. Μέχρι και καπέλο φόρεσα κι έβαλα δυο κονκάρδες στο τζιν, μήπως τους δώσω να καταλάβουν πως έχω το δικό μου στυλ.
Τα βίντεο κλαμπ όλα με απέρριψαν.
Εκτός από ένα, που μου είπαν πως πρέπει να ρωτήσω το αφεντικό, κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μέχρι αύριο.
Και σ' ένα ακόμα, του οποίο το όνομα δεν μπορώ να πω γιατί είναι μεγάλη πανελλαδική αλυσίδα και μπορεί να φάω καμιά μήνυση, μου είπαν να αφήσω βιογραφικό για καλού και για κακού.
Και ρωτάω τώρα εγώ. Τι σκατά να γράψεις σ' ένα βιογραφικό που θες να δώσεις για υπάλληλος σε βίντεο κλαμπ; Με λένε Ιάκωβο και σπουδάζω πυρηνικός φυσικός; Έχω κάνει μάστερ στην διανομή dvd;
Έχω δει πάνω από χίλιες ταινίες;
Στα ίντερνετ καφέ είχα καλύτερη τύχη, καθώς όλοι μου είπαν να ξαναπεράσω για να δω το αφεντικό.
Και πάλι, αφού πέρασα δύο φορές, μόνο ένα μου έμεινε, που ψάχνουν για υπαλλήλους και θα με ενημερώσουν. Άντε να δούμε.
Και αύριο πάω να ρωτήσω και σε μια εφημερίδα, ελπίζοντας να μην είναι όπως η τελευταία μου εμπειρία με εφημερίδα. Προκειμένου να με πληρώνουν, κάνω τα πάντα, μέχρι και τις κηδείες θα γράφω, δεν με νοιάζει πια. Θέλω δουλειά και, προπαντός, θέλω λεφτά.
Κι έχω κι ένα κάρο παραγγελίες για πίνακα. Αλλά αυτά μετά την εξεταστική.
Yay.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου