Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

Ψυχαναγκαστικο απο κινητο #3

Οταν ξαπλωνα λιωμενος στα χυμενα παπλωματα της φιλης μου της Λειλα, με την κουκούλα μου για να νιωθω ασφαλής, περιμένοντας την επιδραση των μανιταριων να περασει, εκανα μια τρομακτική σκεψη• (ομγ το πληκτρολογιο του κινητου εχει άνω τελεια) Σκέφτηκα πως ζουμε σε μια εποχη που ειμαστε ολοι τοσο ενημεροι, τοσο συγχρονισμενοι, σε μια γραμμικη ιστορια που τοσο φανερα επαναλαμβάνεται, που πλεον μπορουμε να προβλεψουμε τα παντα. Σοβαρη σκεψη, μα ημουν τοσο σοβαρα μαστουρωμένος που την συνεχισα με «κι εγω που με βλεπεις επειδη ξερω οτι θα προβλεψω τι θα σκεφτω μετα, θα σκεφτώ κατι αλλο, μα αφου μπηκα ηδη στο τριπακι να το σκεφτω, θα προβλεψω την επόμενη, διαφορετική μου σκέψη, αρα ολα ειναι ενας φαυλος κυκλος, αρα ολοι ειμαστε καταδικασμενοι». Και μετα η φιλη μου η Κατ μου ειπε να σταματησω να κοιταω τα βυζια της, και της απαντησα πως δεν μπορω γιατι εχει βυζια Παμ Αντερσον.
Ολο αυτο πού καταληγει• στο οτι θα βλεπετε πολλες ανω τελειες στο εξης, και στο οτι βρισκω επιτελους μια εφαρμογή αυτής της σκέψης.
Καλημέρα κατάθλιψη, round II.
Το ξαναπαμε το τραγουδι, τον χορεψαμε ξανα τον φαυλο κυκλο• περιστατικο που μου προκαλει εντονη συναισθηματικη φορτιση -> γκρινια για αυτη τη συναισθηματικη φορτιση -> ενιοτε σε οποιον εχω μπροστα μου, καταστροφικη δυναμη ο Θοδωρης λεμε -> συναισθηματικη φορτιση των γυρω μου για την μαυριλα που τους εχω πασαλειψει -> ανησυχια οτι οι γυρω μου με βλεπουν σαν μια μιζερη σταθερα στη ζωη τους, σταθερα που θυμιζει λιγοτερο δοκιμασμενη ανθρωπινη σχεση και πιο πολυ αλυσιδα με σιδερενια μπαλα στον λαιμο -> αναζήτηση επιβεβαιωσης απο φιλους μου -> βλεπεις τη ξαφνικη αλλλαγη του  'γνωστος' σε 'φιλος' -> ταυτοχρονη απεχθεια για τον εαυτο μου γιατι, οχι, αντε γαμησου, εγω δεν ειμαι τετοιος -> προσκαιρη καθησυχαση οτι ειμαι καλος και οκέι απο μικρα, καθημερινα -> ποιος τα γαμαει τα μικρα καθημερινα, αμα δεν ανεβασεο πανό ο αλλος στο μπαλκονι του ΤΕΝΤ ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, να το χεσω -> οκέι, είμαι υπερβολικος, αλλα οχι εκατο τοις εκατο -> συναισθηματική φορτιση. Φτου κι απ'την αρχή.
Χμ, ο νηφαλιος ειρμός μου δεν ειναι και παρασάγγες λιγότερο ακατάσχετος από τον μαστουρωμένο.
Αρα, εδω είναι η διαφορα. Τωρα ειμαι ενημερος. Το ξερω απ'εξω. Και δεν το αφηνω. Δεν ειμαι καλα, αλλα δεν ειμαι ασχημα, δεν ειμαι οπως πριν.
Εν τελει, ειμαι και καλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου