Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

154

Αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται το νούμερο 106. Μέσος χρόνος αναμονής: 42 λεπτά. Είναι ιδέα μου ή μόνο εγώ κάνω τη δουλειά μου γρήγορα στην τράπεζα; Αυτό κι αν ενισχύει την θεωρία ότι όλοι γύρω μου είναι ηλίθιοι.
Πάω να μπω, και πριν προλάβει να κλείσει η πόρτα, χώνεται μαζί μου ένας τύπος, γύρω στα πενήντα. Περιμένουμε, η φωνή μας λέει να κοιτάζουμε την φωτεινή ένδειξη στα αριστερά μας, και μετά πως η είσοδος στο κατάστημα δεν είναι εφικτή. «Πρέπει να μπαίνουμε ένας-ένας» του λέω. Χαλαρά, μου λέει αυτός. Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι, αγόρι μου; Εδώ είναι Καβάλα.
Και μετά βλέπεις μια τράπεζα με ένα ταμείο ανοιχτό, και μέχρι να τα γράψω όλα αυτά, έχουμε φτάσει μόνο στο νούμερο 109. Θα πεθάνω εδώ μέσα.
Οι γριές και οι παππούδες που κοντεύουν να χτίσουν αντίσκηνο εδώ μέσα, αυτοί όλοι θα με θάψουν. Και αυτή τη στιγμή, ένας άλλος τύπος κάθεται από πίσω μου και είμαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως βλέπει τι γράφω. Γύρισα να τον κοιτάξω κι αμέσως έκανε πως φυσούσε την μύτη του. Ας γράψω κάτι για να τον φρικάρω.
ΚΟΠΡΟΛΑΓΝΙΑ.
ΣΚΑΤΑ.
ΚΩΛΟΣ.
ΣΕ ΒΛΕΠΩ.
.
.
.
.
.
.
Είναι ακόμα από πίσω μου. Δεν πτοείται. Ωραία, χέστηκα.
ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΠΑΛΙΟΑΡΧΙΔΙ.... :)
:)
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΩΣ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ;
:) :)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου